موسيقي درونت را چه كسي مي نوازد
كه صداي سكوتش هستيم را فرا گرفته
چه مضرابهاي ضريفي تو رو به خانه ام آورده است
احترامي كه براي ديگران مي گذاريم بهايي اجاره ايست كه بابت اقامتمان بروي كره زمين مي پردازيم
زرتشت
سنگي كه طاقت ضربه هاي تيشه را ندارد تنديسي زيبا نخواهد شد از زخم تيشه به درد نيا كه وجودت شايسته تنديسي زيباست
زرتشت
رازغنچههاي گل سرخ را فراموش نكنيم
به ياد بياوريم كه هر انساني در درون خود
دنيايي رمز آلود است و در دل سري دارد كه هرگز
نمي تواند آن را براي كسي باز گو كند.سري كه آدمي آنرا
با خود به گور ميبرد.
