سلام

آغاز ماه مهر که شروع شکفتن و رشد مغزهای جوانان و نونهالان این یاران راستین فردای فریدون ضحاک کش به شما به امید بر پایی جشن مهرگان واقعی شاد باش می گویم .

«سرافراز» «سربلند» و چون «سرو» آزاد باشید .

با امید هزاران هزار درود «بدرود »

سلام

ساز دهنی در شبکه ۳

(تکرار)

ساعت ۱۱:۱۵ صبح

روز جمعه

حتما این فیلم رو ببینید و بعد

 کشور کنونی مون رو باهاش مقایسه کنید

البته این فیلم ۴۰٪ سانسور شده

خلاصه داستان فيلم ساز دهني :
اميرو پسركي است ساده و سرشار از حركت، كه در حوالي بوشهر زندگي مي كند. او آن قدر افسار گسيخته است كه هميشه يك پاي دعواي همسن و سال هاي خودش است. عبدالله نوجواني است كه پدرش، براي آنكه او را به ختنه كردن راضي كند، يك ساز دهني به او مي دهد. بچه هاي بندر به ساز عبدالله علاقه مند مي شوند، و عبدالله در ازاي كولي گرفتن از بچه ها سازش را در اختيار آنها مي گذارد. اميرو بيش از ديگران به ساز علاقه مند مي شود، و بيش از ديگران به عبدالله كولي مي دهد. مادرش (شهلا درويشي) او را سرزنش مي كند و يكي از بچه ها او را «خر عبدول كل عبدالله» مي خواند و باعث مي شود كه او به خود بيايد و در پناه كشتي به گل نشسته اي، در سكوت، اشك بريزد. او، پس از اين كه در آب دريا آب تني مي كند، ساز دهني را از دست عبدالله مي ربايد و پس از عبور از كوچه پس كوچه هاي شهر بندري ساز را در دريا مي اندازد تا خود را از زير بار ذلت خلاص كند

موسيقي درونت را چه كسي مي نوازد

 كه صداي سكوتش هستيم را فرا گرفته

چه مضرابهاي ضريفي تو رو به خانه ام آورده است

احترامي كه براي ديگران مي گذاريم بهايي اجاره ايست كه بابت اقامتمان بروي كره زمين مي پردازيم

                                                   زرتشت

سنگي كه طاقت ضربه هاي تيشه را ندارد تنديسي زيبا نخواهد شد از زخم تيشه به درد نيا كه وجودت شايسته تنديسي زيباست

                                                   زرتشت

منوچهر آتشی

 و «روزي روزگاري» براي هميشه از مقابل دوربين*ها رفت و در

 قاب خاطره*ها ثبت شد

............................................................................................. 

تسلیت می گم روحشان شاد.................

حیاط خانه ما در انتظار بارش یک ابر ناشناسی خمیازه می کشد

و حوض خانه ما خالیست

ستاره های کوچک بی تجربه از ارتفاع درختان به خاک می افتند

و از میان پنجره های پریده رنگ خانه ما

شبها صدای سرفه می آید

حیاط خانه ما تنهاست

بدرود

از شما دوست عزيز سپاسگذارم كه به وب من سر زديد

 من تازه اين وبلاگ رو ساختم و هنوز هم نمي دونم چي توش بنويسم و اميدوارم كه شما دوستان عزيز من رو ياري كنيد

براي همه عزيزاني كه لطف كردند و به وب من سر زدند شعر زير رو تقديم مي كنم:

به آفتاب سلامی دوباره خواهم داد
به جویبار که در من جاری بود
به ابرها که فکرهای طویلم بودند
 به رشد دردنک سپیدارهای باغ که با من
از فصل های خشک گذر می کردند
به دسته های کلاغان
که عطر مزرعه های شبانه را
برای من به هدیه می آوردند
به مادرم که در اینه زندگی  می کرد
و شکل پیری من بود
و به زمین که شهوت تکرار من درون ملتهبش را
از تخمه های سبز می انباشت سلامی دوباره خواهم داد 
می ایم می ایم می ایم
با گیسویم : ادامه بوهای زیر خک
با چشمهایم : تجربه های غلیظ تاریکی
با بوته ها که چیده ام از بیشه های آن سوی دیوار
می ایم می ایم می ایم
و آستانه پر از عشق می شود
 و من در آستانه به آنها که دوست می دارند
و دختری که هنوز آنجا
در آستانه پرعشق ایستاده سلامی دوباره خواهم داد

                                  شاعر بزرگ ايران زنده ياد فروغ فرخزاد

                                           روحش شاد